DE GRIEKSE GODIN EN HET ZAKJE BOTTEN

Zo wit als melk, met iets teveel vet op de botten en een matige maar niet overdreven goede basisconditie startte ik aan de Mexicaanse grens in de hoop dat ik de daarop volgende maanden toch wat zon zou zien en wat kilo’s zou verliezen. Dat eerste is absoluut gebeurd en dat tweede absoluut niet. De kilo’s vlogen er inderdaad af, maar daarvoor in de plaats kwamen veel spieren op plekken waarvan ik niet eens wist dat ik spieren had. Het lijf veranderde gedurende de trail in een atletisch gestel, zongebruind, sterk en vooral heel gericht op 12 uur lopen per dag. Griekse godinnen werden we tegen het einde ook wel genoemd.
Dat in tegenstelling tot de mannen. Waar zij aan de Mexicaanse grens begonnen met een iets gespierder gestel dan de vrouwen (over het algemeen), vraten zij zich gedurende het lopen van de trail compleet op en veranderde in een zakje botten. Een erg behaard zakje botten want de traditie op trail is om je niet te scheren of naar de kapper te gaan. Ik heb me laten vertellen dat mannen, omdat zij gespierder zijn, gemiddeld tot wel 7000 calorieën per nodig hebben om te kunnen blijven functioneren. Dit in tegenstelling tot vrouwen die zelf iets meer reserve meedragen en tot 4000 calorieën nodig hebben per dag. 7000 calorieen per dag zijn bijna niet mee te tillen. Ik zag mannen met hele pakken boter of flessen olijfolie die overal (zelfs door de ochtend koffie) werden geroerd, om maar meer calorieën binnen te krijgen.
* Uiteraard zijn alle bovenstaande cijfers gemiddelden en niet wetenschappelijk onderbouwt.